ترجمه مطبوعاتی

دونالد ترامپ نامزد حزب جمهوری خواه در پنجاه و هشتمین انتخابات ریاست جمهوری آمریکا توانست با کسب 289 رأی الکترال بر خانم هیلاری کلینتون پیروز شده و به عنوان چهل و پنجمین رئیس جمهور امریکا انتخاب شده به کاخ سفید راه یابد. این موضوع جهان را در بهت و حیرت فرو برد. تمامی نظرسنجی ها تا آخرین ساعات رای گیری حاکی از فاصله حداقل 4 درصدی کلینتون از ترامپ بود اما به یکباره از نیمه شب تعداد آرای الکترال کسب شده او از کلینتون پیشی گرفت و با تغییر آرای الکترال یکی دو ایالت که به طور سنتی به دموکرات ها رای می دادند به نفع ترامپ، وی توانست با کسب 18 رای بیشتر از میزان حداقل رای مورد نیاز پیروز انتخابات شود.

"ترجمه مطبوعاتی" فارغ از تمامی مباحث مربوط به نتیجه انتخابات و .... همانند پست چهار سال پیش به درسی از این انتخابات اشاره می کند. نکته قابل تامل این انتخابات در نحوه تعامل دو رقیب سرسخت پس از مشخص شدن نتایج نهفته است. علیرغم غیرقابل باور بودن نتیجه انتخابات، هیلاری در تماس تلفنی با ترامپ به وی تبریک گفت. ترامپ نیز در اولین سخنرانی پس از انتخابات از هیلاری و تلاشها و خدماتش به کشور تشکر کرد و خود را رئیس جمهور تمامی مردم اعم از دموکرات و جمهوری خواه و مستقل خواند. قدردانی از تمامی مردم که در انتخابات شرکت کردند و همچنین اهمیت دادن به طرفداران رقیب انتخاباتی شکست خورده، موضوعی است که  به تنهایی ارزش بسیاری دارد و می تواند تمام تلخی های ناشی از شکست را تحت الشعاع خود قرار دهد و معنای دموکراسی را بیشتر به اذهان نزدیک کند. در اینجا قسمتهایی از سخنان اولیه هر دو رقیب را می بینید. 

ابتدای سخنرانی پیروزی ترامپ:

TRUMP: Thank you. Thank you very much, everyone. Sorry to keep you waiting; complicated business.(APPLAUSE) I’ve just received a call from Secretary Clinton.(APPLAUSE) She congratulated us — it’s about us — on our victory, and I congratulated her and her family on a very, very hard-fought campaign. I mean, she — she fought very hard. Hillary has worked very long and very hard over a long period of time, and we owe her a major debt of gratitude for her service to our country. (APPLAUSE) I mean that very sincerely. (APPLAUSE) Now it’s time for America to bind the wounds of division; have to get together. To all Republicans and Democrats and independents across this nation, I say it is time for us to come together as one united people. (APPLAUSE) It’s time. I pledge to every citizen of our land that I will be president for all Americans, and this is so important to me. (APPLAUSE)

ابتدای سخنرانی پذیرش شکست هیلاری کلینتون:‌

Thank you all very much. Thank you. Very rowdy group. Thank you so much.(APPLAUSE) Last night, I congratulated Donald Trump and offered to work with him on behalf of our country. I hope that he will be a successful president for all Americans. This is not the outcome we wanted or we worked so hard for and I’m sorry that we did not win this election for the values we share and the vision we hold for our country. (APPLAUSE)

مناظره  چالشی و جالب دو دیپلمات پیشین ایران و آمریکا

Iran, A New ally or the Same Old Foe

ایران یک متحد جدید یا همان دشمن قدیمی

سیدحسین موسویان، دیپلمات پیشین وزارت خارجه ایران هفته پیش با سوزان ملونی دیپلمات پیشین وزارت خارجه آمریکا و معاون فعلی مطالعات سیاست خارجی موسسه بروکینگز آمریکا در محل شورای روابط جهانی هستون تگزاس مناظره جالبی را با موضوع "ایران یک متحد جدید یا همان دشمن قدیمی" انجام داد.لینک ویدئویی این مناظره چالشی در اینجا ارائه شده است که حتما برای علاقمندان موضوعات مباحثه و مناظره جالب توجه و قابل بهره برداری است.

Ambassador Seyed Hossein Mousavian
FORMER IRANIAN AMBASSADOR AND SPOKESMAN FOR NUCLEAR NEGOTIATIONS      
Dr. Suzanne Maloney
DEPUTY DIRECTOR OF THE FOREIGN POLICY PROGRAM AT THE BROOKINGS INSTITUTION

پ.ن: خانم ملونی، دیپلمات آمریکایی نویسنده دو کتاب در مورد ایران است. او در سال 2004 مدیر گروه کاری شورای روابط خارجی آمریکا در امور سیاست آمریکا در مورد ایران بود که به ریاست برژینسکی مشاور پیشین امنیت ملی و رابرت گیتز وزیر دفاع آمریکا تشکیل شد.

 95.08.08 : خوشبختانه متن تقریبا کامل! این مناظره در سایت خبرآنلاین موجود است. که مستقیما از آنجا کپی شده و در ادامه مطلب ارائه می شود.

1- دلیل اصلی و اولیه راه اندازی این وبلاگ، دسترسی به واژه ها و اصطلاحاتی بود که هنگام مطالعه متون مطبوعاتی با آن برخورد کرده و به خاطر معنا و نوع کاربرد آن جذابیت خاصی داشته اما یا از ذهن می پرید یا در انبوه کاغذ و ورق های دفتر و جزوه گم می شد. این بود که وبلاگ press را  برای دسترسی سریع خود به این نکات و کلمات و جملات راه انداختم ضمن اینکه زمینه استفاده علاقمندان به ترجمه مطبوعاتی و زبان انگلیسی نیز فراهم می شد.

2- بعد از مدتی نسبتا طولانی دوری از اینجا تصمیم گرفتم دوباره مطالبی را از نوع ترجمه مطبوعاتی در اینجا بگذارم. در دور جدید پست های ترجمه مطبوعاتی، اینجا بیشتر به محیطی بری یادداشت برداری خود از واژگانی که برایم جالب است اختصاص خواهدداشت که بیشتر به چرکنویس شبیه است تا یک پست وبلاگی! البته گاه و بیگاه نیز پست هایی ار دو متن فارسی و انگلیسی موضوعات روز که جنبه کاربردی نیز داشته باشد تهیه خواهد شد. 

3- دنیای فضای مجازی آنچنان گسترده شده که نسبت به یکی دو سال پیش تعداد خوانندگان مستقیم  مطالب وبلاگ ها و سایت های خبری بسیار کمتر شده و اکثر افراد با کانال ها و گروه های مختلف خبری اجتماعی فامیلی و ... تلگرامی سرگرم شده اند . فعالیت در این فضاهای مجازی و استفاده از آن جانشین نوشتن و خواندن  وبلاگ و یا ورق زدن یک روزنامه واقعی شده است.. این موضوع  جدای از فضای اعتیادآوری محیط های مجازی تلفن های هوشمند، می تواند به تدریج فضای وبلاگ نویسی را دچار نقصان کند. پس سعی کنیم این محیط ها را همچنان فعال نگاه داریم.

ترجمه ابتدای سخنرانی جناب آقای روحانی در هفتادمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل که در مورد فاجعه حج و قصور آل سعود بود:

I am speaking on behalf of a great nation who is mourning the loss of thousands of Muslim pilgrims and hundreds of its citizens.

من به نمایندگی از سوی ملت بزرگی سخن می گویم که امروز در غم از دست دادن هزاران زائر مسلمان و صدها نفر از هموطنان خود به سوگ نشسته است.

Old, young, men and women who had come together in the grand and global spiritual gathering of the Hajj, but unfortunately fell victim to the incompetence and mismanagement of those in charge. Due to their unaccountability, even the missing cannot be identified and the expeditious return of the bodies of the deceased to their mourning families has been prevented.

سالمندان، جوانان،زنان و مردانی که برای انجام مناسک مذهبی در گردهمایی عظیم معنوی و جهانی حج شرکت کرده بودند؛ولی متاسفانه قربانی بی کفایتی و سوء مدیریت مجریان شده و حتی به دلیل عدم پاسخگویی مسئولان، از شناسایی مفقودین و بازگرداندن سریع پیکر قربانیان به خانواده های عزادارشان دریغ شده است.

 The scope of a calamity in which thousands of innocent people from the four comers of the world have been killed and wounded is so broad that it cannot be dealt with as a natural disaster or a local issue. The pain and emotional distress inflicted on millions of Muslims is greater than what can be repaired merely through material calculations.

ابعاد فاجعه جان باختن و مجروح شدن هزاران انسان بی گناه از چهارگوشه جهان، فراتر از آن است که در حد یک سانحه طبیعی یا یک مسئله محلی با آن برخورد شود. خسارت جریحه دار شدن عواطف میلیون ها مسلمان بزرگتر از آن است که صرفاً با محاسبات مادی قابل جبران باشد.

Public opinion demands that Saudi Arabian officials promptly fulfill their international obligations and grant immediate consular access for the expeditious identification and return of the cherished bodies. Moreover, it is necessary that the conditions are prepared for an independent and precise investigation into the causes of this disaster and ways of preventing its repetition in the future.

 افکار عمومی خواستار آن است که مسئولان دولت عربستان سعودی بی درنگ، به مسئولیت بین المللی خود در تأمین دسترسی کنسولی فوری برای شناسایی سریع و بازگرداندن بدون تأخیر اجساد مطهر عمل نمایند. همچنین ضروری است شرایط لازم را برای بررسی مستقل و دقیقِ علل و عوامل این فاجعه و روش های پیشگیری از تکرار آن، در آینده فراهم نمایند.

 ترجمه بخشی از سخنرانی اوباما در هفتادمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل در مورد ایران:

  After I took office, I made clear that one of the principal achievements of this body -- the nuclear non-proliferation regime -- was endangered by Iran’s violation of the NPT.  On that basis, the Security Council tightened sanctions on the Iranian government, and many nations joined us to enforce them.  Together, we showed that laws and agreements mean something. 

زمانی که من دولت را در امریکا به دست گرفتم، قانون منع تکثیر و اشاعه تسلیحات هسته ای با فعالیت های هسته ای ایران به خطر افتاده بود. بر آن اساس تحریم های شورای امنیت بیشتر شد و بسیاری از کشورها برای اجرای آن به ما پیوستند و ما نشان دادیم که قوانین و توافقات معنایی دارند.

But we also understood that the goal of sanctions was not simply to punish Iran.  Our objective was to test whether Iran could change course, accept constraints, and allow the world to verify that its nuclear program will be peaceful.  

هدف ما از تحریمها صرفاً تبیه ایران نبود. هدف ما این بود که ببینیم آیا ایران می تواند رویه خود را تغییر داده، محدودیت ها را بپذیرد و به جهان اجازه دهد تا صلح آمیز بودن برنامه هسته ای اش را تایید کند.

For two years, the United States and our partners -- including Russia, including China -- stuck together in complex negotiations.  The result is a lasting, comprehensive deal that prevents Iran from obtaining a nuclear weapon, while allowing it to access peaceful energy.

And if this deal is fully implemented, the prohibition on nuclear weapons is strengthened, a potential war is averted, our world is safer.  

 آمریکا و شرکای ما از جمله روسیه و چین، به مدت دو سال، درگیر مذاکره پیچیده بودند. نتیجه آن توافق جامع و پایداری شد که بر اساس آن ایران ضمن اینکه اجازه دستیابی به انرژی صلح آمیز دارد، از دستیابی به تسلیحات اتمی بازماند.

و چنانچه توافق کاملا اجرایی شود، منع تسلیحات هسته ای تقویت شده، پتانسیل جنگ از بین رفته  و جهان به مکانی امن تر تبدیل می گردد. 

مقاله جالب دکتر محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه کشورمان که امروز در روزنامه گاردین منتشر شد که در آن ضرورت رسیدگی به تسلیحات اتمی اسرائیل مورد تأکید قرار گرفته است.

براساس روال ترجمه مطبوعاتی متن و ترجمه به صورت پاراگراف به پاراگراف در زیر ارائه می شود. بکارگیری "haves" در متن؛ جالب است.

ایران توافق هسته ای را امضا کرد. اکنون نوبت اسراییل است

Iran has signed a historic nuclear deal – now it’s Israel’s turn

We – Iran and its interlocutors in the group of nations known as the P5+1 – have finally achieved the shared objective of turning the Iranian nuclear programme from an unnecessary crisis into a platform for cooperation on nuclear non-proliferation and beyond. The nuclear deal reached in Vienna this month is not a ceiling but a solid foundation on which we must build. The joint comprehensive plan of action, as the accord is officially known, cements Iran’s status as a zone free of nuclear weapons. Now it is high time that we expand that zone to encompass the entire Middle East.

ما و طرف هاي مذاكراتي مان در ١+٥سرانجام توانستيم برنامه هسته اي ايران را از يك بحران غيرضروري به يك چارچوب همكاري در زمينه استفاده صلح آميز از انرژي هسته اي و عدم اشاعه و حتی فراتر از آن تبديل نماييم. همانگونه كه من در وين توييت كردم: توافق وين يك سقف نيست، بلكه يك بنيان قوي و مستحكمی است که ما بايد بر آن بنائي بنيان نهيم. برنامه جامع اقدام مشترک – که نام رسمی این توافق است -- موقعيت ايران را به عنوان يك منطقه عاري از سلاح هاي هسته اي تثبیت نموده است. اينك زمان آن است كه اين وضعيت را به كل منطقه خاورميانه تعميم دهيم.

Iran’s push for a ban on weapons of mass destruction in its regional neighbourhood has been consistent. The fact that it precedes Saddam Hussein’s systematic use of WMDs against Iran (never reciprocated in kind) is evidence of the depth of my country’s commitment to this noble cause. And while Iran has received the support of some of its Arab friends in this endeavour, Israel – home to the Middle East’s only nuclear weapons programme – has been the holdout. In the light of the historic nuclear deal, we must address this challenge head on.

تلاش ايران براي ممنوع كردن سلاح هاي كشتارجمعي در مناطق پیرامونی اش، يك تلاش مستمر بوده است. اين واقعيت كه علي رغم بكارگيري گسترده و مستمر اين نوع از سلاح ها از سوي صدام حسين، هيچ گاه اقدامات متقابلي در برابر آن از سوي كشور من انجام نشد، شاهدي بر عمق باور ايران به اين آرمان شريف است. با وجودي كه ايران در اين تلاش خستگي ناپذير  از حمايت برخي دوستان عرب خود نيز برخوردار بوده است، رژيم اسراييل- بعنوان تنها دارنده برنامه تسليحات هسته اي در خاورميانه- تنها مانع است. اكنون و در سايه توافق تاريخي هسته اي، ما بايد به سرعت به اين چالش فوري و مستقيم بپردازيم.

One of the many ironies of history is that non-nuclear-weapon states, like Iran, have actually done far more for the cause of non-proliferation in practice than nuclear-weapon states have done on paper. Iran and other nuclear have-nots have genuinely “walked the walk” in seeking to consolidate the non-proliferation regime. Meanwhile, states actually possessing these destructive weapons have hardly even “talked the talk”, while completely brushing off their disarmament obligations under the non-proliferation treaty (NPT) and customary international law.

يكي از شگفتی های طنزگونه بي شمار تاريخي اين است كه كشورهاي فاقد سلاح هاي هسته اي مثل ايران در جهت تثبيت رژيم عدم اشاعه، اقدامات عملي بسيار بيشتري از اقدامات اعلامی كشورهاي داراي سلاح هاي هسته اي، انجام داده اند.  ايران و ديگر كشورهاي غيرهسته اي اقداماتي واقعي،صادقانه و عملیاتی زيادي در جهت تثبيت رژيم عدم اشاعه انجام داده اند. همزمان، كشورهايي كه برخوردار از اين سلاح هاي ويرانگر هستند،  تلاش كرده اند از وظايف خود براي خلع سلاح خود مطابق مفاد معاهده عدم اشاعه (ان پي تي) و قوانين عرفی بين المللي شانه خالي كنند و حتي به سختي حاضر بوده اند در اين رابطه حرفي بزنند.

That is to say nothing of countries outside the NPT, or Israel, with an undeclared nuclear arsenal and a declared disdain towards non-proliferation, notwithstanding its absurd and alarmist campaign against the Iranian nuclear deal.

این تازه به قبل از آن است که كشورهايي كه عضو ان پي تي نيستند. بپردازیم و یا اسرائیل، رژيمي كه داراي سلاح هاي هسته اي اعلام نشده است و بیشترین ضدیت را با ان پي تي دارد و مسخره تر آن که همزمان علم مخالفت با توافق را نیز بر دوش دارد.

Today, in light of the Vienna deal, it is high time that the nuclear “haves” remedied the gap by adopting serious disarmament measures and reinforcing the non-proliferation regime.

امروز، در سايه توافق هسته اي، زمان درست - شايد بهترين زمان - فرارسيده است كه كشورهاي داراي سلاح هاي هسته اي، با قبول اجراي اقدامات جدي خلع سلاحی اين شكاف عميق را التيام بخشند و رژيم عدم اشاعه را با اقدامات جدی خلع سلاحی خود تقويت كنند.

It is time for the “haves” to finally come to terms with a crucial reality; we live in a globalised security environment. The cold war era asymmetry between states that possess nuclear weapons and those that don’t is no longer remotely tolerable.

اينك زماني است كه اين كشورها بايد با يك واقعيت حياتي مواجه شوند: اين كه ما در يك محيط امنيتي جهاني شده زندگي مي كنيم؛  جايي كه ديگر نابرابري و عدم تقارن بين كشورهاي برخوردار و غيربرخوردار و تحت تاثير پارادايم هاي به جا مانده از دوران جنگ سرد، ديگر امكان وجود يا تحمل را ندارند.

For too long, it has been assumed that the insane concept of mutually assured destruction would sustain stability and non-proliferation. Nothing could be further from the truth. The prevalence of this deterrence doctrine in international relations has been the primary driving force behind the temptation by some countries to acquire nuclear weapons, and by others to engage in expanding and beefing up the strength of their nuclear arsenals. All this in blatant violation of the disarmament objectives set by the international community.

براي مدت هاي طولاني مفهوم ديوانه وار "ويراني قطعي متقابل"(MAD) بعنوان ضامن حفظ ثبات و عدم اشاعه در جهان ديده شده است. با اين حال، اين موضوع هيچ ريشه اي در حقيقت ندارد. شيوع اين نوع دكترين بازدارنده در روابط بين الملل، مهمترين عامل پشت پرده وسوسه برخي كشورها به داشتن سلاح هاي هسته اي از یک سو و اقدام برخي ديگر از كشورها به افزايش تعداد و توسعه كيفي زرادخانه هسته اي شان است. همه اين ها در تناقض آشكار با أهداف خلع سلاحي است كه توسط جامعه بين الملل ترسيم گرديده اند.

It is imperative that we change this dangerous and erroneous security paradigm and move toward a better, safer and fairer arrangement. I sincerely believe that the nuclear agreement between my country – a non-nuclear-weapon state – and the P5+1 (which control almost all nuclear warheads on Earth) is symbolically significant enough to kickstart this paradigm shift and mark the beginning of a new era for the non-proliferation regime.

ضروری است اين پارادايم امنيتي غلط و خطرناك را به يك ترتيبات بهتر، أمن تَر و عادلانه تَر تغيير دهيم. من صادقانه باور دارم كه توافق هسته اي بين كشور من، ايران - بعنوان يك كشور فاقد سلاح هاي هسته اي- و گروه 1+5(كه تقريبا تمامي كلاهك هاي هسته اي جهان را كنترل مي كنند) ، آن قدر اهميت نمادين دارد كه آغاز اين جابجايي پارادايمي را رقم بزند و شروع يك دوره جديد براي رژيم عدم اشاعه را نشان دهد.

One step in the right direction would be to start negotiations for a weapons elimination treaty, backed by a robust monitoring and compliance-verification mechanism.

در همين ارتباط، يك گام در مسیر درست مي تواند شروع مذاكرات براي تدوين يك معاهده امحاي تسليحات هسته ای باشد كه با سازوكارهاي قوي نظارت و سنجش ميزان پايبندي كشورها پشتيباني شود.

This could, in an initial phase, occasion the de-alerting of nuclear arsenals (removing warheads from delivery vehicles to reduce the risk of use) and subsequently engender the progressive disarmament by all countries possessing such WMDs. It is certainly a feasible goal to start this global project with a robust, universal and really genuine push to establish a WMD-free zone in the Middle East, if the relevant powers finally come to deem it not just a noble cause but a strategic imperative.

در مرحله مقدماتي، مي توان با خارج كردن زرادخانه هاي هسته اي از حالت هشدار و آماده باش(جدا كردن كلاهك ها از ناقل هاي حمل آنها به منظور كاهش ريسك استفاده)  شروع كرد و در مراحل بعد آن را با خلع سلاح همه كشورهايي كه تسليحات كشتار جمعي دارند، ادامه داد. اين پروژه جهاني مي تواند با يك حمايت قوي، جهانشمول و صادقانه براي ايجاد يك منطقه عاري از سلاح هاي كشتار جمعي در خاورميانه، به يك هدف قابل دسترس تبديل شود، به شرطی که قدرت هاي مرتبط سرانجام به اين قناعت برسند كه اين موضوع نه فقط يك آرمان پسندیده، بلكه يك ضرورت استراتژيك است. 

Such a new treaty would revive and complement the NPT for nuclear “haves”. It would codify disarmament obligations for nuclear-armed regimes that are not party to the NPT – but that are nonetheless bound – politically, by the international non-proliferation regime and, legally, by preemptory norms of customary international law to disarm.

چنین معاهده جديدی، ان پي تي را براي كشورهاي داراي سلاح هاي هسته اي احیا و بازتعريف مي كند؛ و وظیفه خلع سلاح رژيم هاي را كه عضو ان پي تي نيستند، ولي به هر حال از منظر سياسي، از طريق رژيم بين المللي عدم اشاعه، و از منظر حقوقی به دلیل قوانین آمره حقوق بین الملل عرفی مکلف به خلع سلاح هسته ای می باشند، به یک تعهد قانونی مدون  تبدیل می کند.

Iran, in its national capacity and as current chairman of the Non-Aligned Movement, is prepared to work with the international community to achieve these goals, knowing full well that, along the way, it will probably run into many hurdles raised by the sceptics of peace and diplomacy. But we must endeavour to convince and persist, as we did in Vienna.

ايران، در ظرفيت ملي خود و همينطور به عنوان رئيس کنونی جنبش عدم تعهد آماده است تا فعالانه با جامعه جهاني براي دستيابي به اين أهداف همكاري كند و به خوبي آگاه است كه در اين راه موانع بسياري از سوي كساني كه نسبت به صلح و ديپلماسي مشكوك هستند، ايجاد خواهد شد. با اين حال ما بايد همه تلاش خود را براي پافشاری بر اهداف و همراه سازی دیگران بکار بندیم، همانگونه كه در وين اين كار را كرديم.

پ.ن : ترجمه متن هم از جناب آقای دکتر ظریف است