متن کامل سخنرانی اوباما پس از توافق هسته ای وین
البته بایستی توجه داشت که نیمی از این سخنرانی 14 دقیقه ای مخاطبش جمهوری خواهان و دموکراتهای مخالف توافق با ایران است و با هدف پاسخ دادن به هجمه جمهوری خواهان جهت کسب رأی مثبت انها از کنگره ارائه شده است!
After two years of negotiations, the United States, together with our international partners, has achieved something that decades of animosity has not: a comprehensive long-term deal with Iran that will prevent it from obtaining a nuclear weapon.
بعد از دو سال مذاکرات، آمريکا در کنار شرکاي بين المللي خود به چيزي نائل شد که ده ها سال خصومت نتوانست به آن برسد. توافق جامع و بلند مدت با ايران، از دستيابي اين کشور به سلاح هسته اي جلوگيري خواهد کرد.
This deal demonstrates that American diplomacy can bring about real and meaningful change, change that makes our country and the world safer and more secure.
اين توافق نشان مي دهد که ديپلماسي آمريکا مي تواند تغييرات واقعي و معنادار ايجاد کند؛ تغييراتي که کشور ما و دنيا را امن تر و ايمن تر خواهد کرد.
This deal is also in line with a tradition of American leadership. It's now more than 50 years since President Kennedy stood before the American people and said, "Let us never negotiate out of fear, but let us never fear to negotiate." He was speaking then about the need for discussions between the United States and the Soviet Union, which led to efforts to restrict the spread of nuclear weapons.
اين توافق همچنين با سنت رهبري آمريکايي نيز هم سو است. اکنون پنجاه سال از زمانيکه کندي رئيس جمهور (پيشين) آمريکا مقابل مردم آمريکا ايستاد و گفت بياييد هرگز از روي ترس مذاکره نکنيم، اما بياييد هرگز از مذاکره کردن نيز هراس نداشته باشيم. کندي آن زمان از لزوم گفتگو بين آمريکا و شوروي سابق سخن مي گفت که به تلاش ها براي محدود کردن گسترش تسليحات هسته اي منجر شد.
In those days, the risk was a catastrophic nuclear war between two superpowers. In our time, the risk is that nuclear weapons will spread to more and more countries, particularly in the Middle East, the most volatile region in our world.
خطر در آن روزها، جنگ هسته اي فاجعه آميز بين دو ابر قدرت بود. در زمان ما، خطر اين است که تسليحات هسته اي هر روز در اختيار کشورهاي بيشتري، بالاخص در خاورميانه، بي ثبات ترين منطقه در خاورميانه، قرار بگيرد.
Today, because America negotiated from a position of strength and principle, we have stopped the spread of nuclear weapons in this region. Because of this deal, the international community will be able to verify that the Islamic Republic of Iran will not develop a nuclear weapon.
امروز، از آنجايي که آمريکا از موضع قدرت و به شکل اصولي مذاکره کرد، ما گسترش تسليحات هسته اي را در اين منطقه متوقف کرده ايم.
This deal meets every single one of the bottom lines that we established when we achieved a framework this spring. Every pathway to a nuclear weapon is cut off, and the inspection and transparency regime necessary to verify that objective will be put in place. Because of this deal, Iran will not produce the highly enriched uranium and weapons-grade plutonium that form the raw materials necessary for a nuclear bomb.
به خاطر اين توافق، جامعه بين المللي قادر به راستي آزمايي آن خواهد بود که جمهوري اسلامي ايران، سلاح هسته اي توليد نکند. در اين توافق، يکايک اصولي که هنگام دستيابي به چارچوب در فصل بهار به آن رسيديم، رعايت شده است. همه مسيرها به روي سلاح هسته اي قطع شد؛ و نظام بازرسي و شفاف سازي لازم براي راستي آزمايي اين هدف نيز ايجاد خواهد شد. به خاطر اين توافق، ايران اورانيوم غني شده در سطح بالا و پلوتونيوم مناسب استفاده در تسليحات هسته اي را که تشکيل دهنده مواد اوليه ضروري براي بمب هسته اي هستند، توليد نخواهد کرد.
Because of this deal, Iran will remove two thirds of its installed centrifuges, the machines necessary to produce highly enriched uranium for a bomb and store them under constant international supervision. Iran will not use its advanced centrifuges to produce enriched uranium for the next decade. Iran will also get rid of 98 percent of its stockpile of enriched uranium.
با اين توافق، ايران دو سوم از سانتريفيوژهاي نصب شده خود، دستگاه هايي که براي توليد اورانيوم غني شده در سطح بالا براي بمب (اتمي) ضروري هستند، برچيده و آنها را در جايي خواهد گذاشت که زير نظارت مداوم بين المللي باشد. ايران در يک دهه آينده از سانتريفيوژهاي پيشرفته خود براي توليد اورانيوم استفاده نخواهد کرد. ايران همچنين نود و هشت درصد ذخاير اورانيوم غني شده خود را رها خواهد کرد.
To put that in perspective, Iran currently has a stockpile that could produce up to 10 nuclear weapons. Because of this deal that stockpile will be reduced to a fraction of what would be required for a single weapon. This stockpile limitation will last for 15 years.
براي اينکه موضوع روشن شود، بايد بگويم ايران هم اکنون ذخايري در اختيار دارد که مي توان با آن تا ده سلاح هسته اي توليد کرد. به خاطر اين توافق، اين ذخاير تنها به درصدي از آنچه براي توليد تنها يک سلاح هسته اي لازم است، کاهش خواهد يافت. محدوديت ذخاير (اورانيوم ايران) به مدت پانزده سال ادامه خواهد داشت.
Because of this deal, Iran will modify the core of its reactor in Arak so that it will not produce weapons grade plutonium and it has agreed to ship the spent fuel from the reactor out of the country for the lifetime of the reactor. For at least the next 15 years Iran will not build any new heavy water reactors.
به خاطر اين توافق، ايران در هسته راکتور اراک اصلاحات ايجاد مي کند تا اين رآکتور ديگر پلوتونيوم مناسب براي سلاح هسته اي توليد نکند. ايران همچنين توافق کرده است که سوخت مصرف شده راکتور را تا زمان پايان عمر راکتور به خارج از کشور بفرستد. ايران دستکم تا پانزده سال آينده هيچ گونه راکتور تازه آب سنگين نخواهد ساخت.
Because of this deal we will for the first time be in a position to verify all of these commitments. That means this deal is not built on trust. It is built on verification. Inspectors will have 24/7 access to Iran's nuclear facilities. Iran will have access to Iran's entire nuclear supply chain, its uranium mines and mills, its conversion facility and its centrifuge manufacturing and storage facilities.
به خاطر اين توافق، ما براي نخستين بار در موضعي خواهيم بود که همه اين تعهدات را راستي آزمايي کنيم. اين بدين معنا است که توافق بر مبناي اعتماد نيست؛ بلکه بر مبناي راستي آزمايي است. بازرسان به طور شبانه روزي به تأسيسات هسته اي مهم ايران دسترسي خواهند داشت. ايران به کل زنجيره تأمين هسته اي ايران، معادن اورانيوم، آسياب ها، مراکز تبديل و همچنين مراکز توليد و انبار سانتريفيوژهاي اين کشور دسترسي خواهد داشت (منظور از ايران ابتدايي، بازرسان هستند).
This ensures that Iran will not be able to divert materials from known facilities to covert ones. Some of these transparency measures will be in place for 25 years.
اين تضمين کننده آن است که ايران قادر نخواهد بود مواد را از تأسيسات شناخته شده به مراکز سري منحرف کند. برخي از اين اقدامات شفاف سازي به مدت بيست و پنج سال اجرا خواهد شد.
Because of this deal, inspectors will also be able to access any suspicious location -- put simply, the organization responsible for the inspections, the IAEA, will have access where necessary, when necessary. That arrangement is permanent. And the IAEA has also reached an agreement with Iran to get access that it needs to complete its investigation into the possible military dimensions of Iran's past nuclear research.
در نتيجه اين توافق بازرسان خواهند توانست به هر مکان مشکوک در داخل ايران دسترسي داشته باشند. آژانس بين المللي انرژي اتمي مسئول اين بازرسي هاست. اين آژانس به هر جا و هر زمان که لازم باشد دسترسي خواهد داشت. اين شرط دائمي خواهد بود. آژانس همچنين به توافقي با ايران دست يافته است که دسترسي لازم را براي تکميل تحقيقات خود درباره ابعاد احتمالي نظامي تحقيقات هسته اي ايران در گذشته پيدا خواهد کرد.
Finally Iran is permanently prohibited from pursuing a nuclear weapon under the Nuclear Nonproliferation Treaty, which provided the basis for the international community's efforts to apply pressure on Iran.
در نهايت اينکه ايران بر اساس پيمان ان پي تي براي هميشه از رفتن به دنبال سلاح اتمي ممنوع خواهد بود. اين پيمان اساس تلاشهاي جامعه بين المللي را براي اعمال فشار بر ايران تشکيل داده است.
As Iran takes steps to implement this deal, it will receive relief from the sanctions that we put in place because of Iran's nuclear program, both America's own sanctions and sanctions imposed by the United Nations Security Council. This relief will be phased in. Iran must complete key nuclear steps before it begins to receive sanctions relief.
در حاليکه ايران براي اجراي اين توافقنامه گام برمي دارد، در مقابل کاهش تحريمهايي را خواهد ديد که ما براي برنامه هسته اي ايران عليه اين کشور وضع کرده ايم، هم تحريمهاي خود آمريکا و هم تحريمهايي که شوراي امنيت سازمان ملل متحد وضع کرده است. کاهش تحريمها مرحله اي و گام به گام خواهد بود.
And over the course of the next decade, Iran must abide by the deal before additional sanctions are lifted, including five years for restrictions related to arms and eight years for restrictions related to ballistic missiles.
ايران بايد ابتدا گامهاي کليدي هسته اي را کامل بردارد تا بعد از آن بتواند از کاهشهاي جديد تحريمها بهره مند شود. در يک دهه آينده ايران بايد به اين توافقنامه عمل کند تا تحريمهاي ديگر برداشته شود، از جمله پنج سال محدوديت مرتبط با تسليحات و هشت سال محدوديت مربوط به موشکهاي بالستيک است.
All of this will be memorialized and endorsed in a new United Nations Security Council resolution. And if Iran violates the deal, all of these sanctions will snap back into place. So there is a very clear incentive for Iran to follow through and there are very real consequences for a violation.
That's the deal. It has the full backing of the international community. Congress will now have an opportunity to review the details and my administration stands ready to provide extensive briefings on how this will move forward.
همه اينها در قطعنامه جديد شوراي امنيت ثبت و مورد حمايت و تصويب قرار خواهد گرفت. اگر ايران توافقنامه را نقض کند، همه اين تحريمها به طور خودکار و فورا برقرار خواهد شد. بنابراين براي ايران دستورکار کاملا روشني وجود دارد که بايد طبق آن عمل کند. همچنين پيامدهاي بسيار جدي براي ايران در صورت نقض توافقنامه وجود خواهد داشت. اين توافقنامه ماست. اين توافقنامه از حمايت کامل جامعه بين المللي برخوردار است. کنگره فرصت خواهد داشت جزئيات اين توافقنامه را بررسي کند. دولت من آماده است گزارشها و توضيحات جامع درباره اين توافق داشته باشد.
As the American people and Congress review the deal it will be important to consider the alternative. Consider what happens in a world without this deal. Without this deal, there is no scenario where the world joins us in sanctioning Iran until it completely dismantles its nuclear program. Nothing we know about the Iranian government suggests that it would simply capitulate under that kind of pressure and the world would not support an effort to permanently sanction Iran into submission.
همانطور که مردم آمريکا و کنگره آمريکا اين توافقنامه را بازنگري مي کنند، مهم است که گزينه جايگزين را هم در نظر داشته باشند. در نظر بگيرند چه اتفاقي در جهان خواهد افتاد اگر اين توافق نباشد. بدون اين توافق هيچ سناريويي وجود نخواهد داشت که جهان در تحريم کردن ايران به اين منظور که ايران به طور کامل برنامه هسته اي خود را برچيند، به ما بپوندد. ما مطمئن نيستيم دولت ايران تحت اين فشارها تسليم شود. همچنين جهان نيز از اين تلاشها براي تحريم ايران براي هميشه با هدف تسليم کردن ايران ، حمايت نخواهد کرد.
We put sanctions in place to get a diplomatic resolution and that is what we have done. Without this deal there would be no agreed-upon limitations for the Iranian nuclear program. Iran could produce, operate and test more and more centrifuges. Iran could fuel a reactor capable of producing plutonium for a bomb and we would not have any of the inspections that would allow us to detect a covert nuclear weapons program.
ما تحريمها را وضع مي کنيم تا به راه حلي ديپلماتيک برسيم و اين کاري است که ما انجام داده ايم. بدون اين توافق، هيچ محدوديت مورد توافق براي برنامه هسته اي ايران وجود نخواهد داشت. بدون اين توافق ايران مي تواند سانتريفوژهاي بيشتري توليد کند، عملياتي کند و آزمايش کند، ايران مي تواند راکتوري را سوخت گيري کند که قادر است براي بمب پولوتونيوم توليد کند ، همچنين اگر اين توافق نباشد ما نمي توانيم هيچ گونه از اين بازرسيها را که ما را قادر بسازد هر گونه برنامه تسليحات اتمي مخفي ايران را رديابي کند.
In other words, no deal means no lasting constraints on Iran's nuclear program. Such a scenario would make it more likely that other countries in the region would feel compelled to pursue their own nuclear programs, threatening a nuclear arms race in the most volatile region of the world.
به عبارت ديگر نبود توافق به معناي نبود هيچ محدوديت پايدار بر برنامه هسته اي ايران است. چنين سناريويي احتمال اين را که ديگر کشورهاي منطقه احساس کنند مجبور هستند برنامه هسته اي خود را دنبال کنند ، بيشتر خواهد کرد و اين خطر رقابت تسليحات اتمي در بي ثبات ترين منطقه جهان را ايجاد مي کند.
It would also present the United States with fewer and less effective options to prevent Iran from obtaining a nuclear weapon.
I have been president and commander in chief for over six years now. Time and again I have faced decisions about whether or not to use military force. It's the greatest decision that any president has to make.
Many times, in multiple countries, I have decided to use force. And I will never hesitate to do so when it is in our national security interest. I strongly believe that our national security interest now depends upon preventing Iran from obtaining a nuclear weapon, which means that, without a diplomatic resolution, neither I nor a future U.S. president would face a decision about whether or not to allow Iran to obtain a nuclear weapon or whether to use our military to stop it.
همچنين نبود اين توافق ، گزينه هاي کمتر و کارآمدتري را براي آمريکا براي جلوگيري از دستيابي ايران به سلاح اتمي فراهم خواهد کرد. من بيش از شش سال است که رئيس جمهور و فرمانده کل قواي آمريکا بوده ام. من بارها با تصميماتي روبرو شده ام که آيا از نيروي نظامي استفاده کنم يا خير. اين بزرگترين و سخت ترين تصميمي است که هر رئيس جمهوري بايد بگيرد. در موارد بسياري درباره کشورهاي مختلف من تصميم گرفته ام از نيروي نظامي استفاده کنم. وقتي در جهت منافع امنيت ملي ما باشد، من هرگز در استفاده از نيروي نظامي درنگ نمي کنم. من قويا باور دارم منافع امنيت ملي ما هم اکنون بسته به اين دارد که جلوي دستيابي ايران را به سلاح اتمي بگيريم. اين بدان معناست، بدون راه حلي ديپلماتيک، چه من و يا رئيس جمهور آينده آمريکا، با اين گزينه روبرو خواهد شد که آيا بايد اجازه دهد ايران سلاح اتمي به دست آورد يا اينکه از نيروي نظامي براي متوقف کردن آن استفاده کند.
Put simply, no deal means a greater chance of more war in the Middle East. Moreover, we give nothing up by testing whether or not this problem can be solved peacefully. If, in a worst-case scenario, Iran violates the deal, the same options that are available to me today will be available to any U.S. president in the future.
به عبارت ساده تر، عدم توافق به معناي فرصتي بزرگتر براي جنگ هاي بيشتر در خاورميانه است. افزون بر آن، ما وقتي مي کوشيم امتحان کنيم که آيا مي توان اين مسئله را از راه مسالمت آميز حل و فصل کرد، هيچ چيزي را واگذار نمي کنيم. اگر در بدترين حالت ، ايران توافق را نقض کند همان گزينه هايي که امروز در اختيار من هستند در اختيار هر رئيس جمهوري در آمريکا در آينده نيز خواهند بود.
And I have no doubt that 10 or 15 years from now, the person who holds this office will be in a far stronger position with Iran further away from a weapon and with the inspections and transparency that allow us to monitor the Iranian program.For this reason, I believe it would be irresponsible to walk away from this deal.
من شکي نداريم که از ۱۰ تا ۱۵ سال آينده هر فردي که سمت رياست جمهوري آمريکا را بر عهده دارد در موقعيتي بسيار قويتر خواهد داشت و با بازرسي ها و شفافيتي که به ما اجازه مي دهد بر برنامه هسته اي ايران نظارت کنيم ، ايران از سلاح هسته اي بسيار دورتر خواهد بود. به اين دليل ، من معتقدم که غيرمسئولانه خواهد بود که از اين توافق کنار بکشيم.
But on such a tough issue, it is important that the American people and the representatives in Congress get a full opportunity to review the deal.
After all, the details matter. And we've had some of the finest nuclear scientists in the world working through those details. And we're dealing with a country -- Iran -- that has been a sworn adversary of the United States for over 35 years.
So I welcome a robust debate in Congress on this issue and I welcome scrutiny of the details of this agreement. But I will remind Congress that you don't make deals like this with your friends.
اما در خصوص چنين مسئله دشواري، مهم است که مردم آمريکا و نمايندگان آنها در کنگره فرصتي براي بازبيني کامل توافق را داشته باشند. هرچه باشد جزئيات هم مهم است. ما برخي از بهترين دانشمندان هسته اي جهان را داشته ايم که روي اين جزئيات کار کرده اند. ما همچنين با کشوري، يعني ايران، طرف هستيم که به مدت ۳۵ سال دشمن قسم خورده آمريکا بوده است. بنابراين، من از بحث جدي در کنگره درباره اين مسئله و بررسي دقيق جزئيات توافق استقبال مي کنم. اما در عين حال به کنگره يادآوري مي کنم که شما با دوستان خود به چنين توافقي دست نمي يابيد.
We negotiated arms control agreements with the Soviet Union when that nation was committed to our destruction and those agreements ultimately made us safer.
I am confident that this deal will meet the national security interests of the United States and our allies. So I will veto any legislation that prevents the successful implementation of this deal.
ما زماني با شوروي درباره موافقت نامه کنترل تسليحات مذاکره کرديم که اين کشور خود را به نابودي ما متعهد مي دانست. اين موافقت نامه ها در نهايت ما را امن تر کردند. من اطمينان دارم که اين توافق منافع امنيت ملي آمريکا و متحدان ما را تامين خواهد کرد. بنابراين ، من هر مصوبه اي را که جلو اجراي موفقيت آميز اين توافق را بگيرد، وتو خواهم کرد.
We do not have to accept an inevitable spiral into conflict. And we certainly shouldn't seek it. And precisely because the stakes are so high this is not the time for politics or posturing. Tough talk from Washington does not solve problems. Hard-nosed diplomacy, leadership that has united the world's major powers offers a more effective way to verify that Iran is not pursuing a nuclear weapon.
ما مجبور نيستيم که يک کشمکش بي پايان را بپذيريم. ما قطعا نبايد دنبال چنين چيزي باشيم. دقيقا به اين دليل که سطح مخاطرات بسيار بالاست، حالا وقت رقابت هاي جناحي و سياسي نيست. لفاظي هاي تند واشنگتن مشکلي را حل نخواهد کرد. ديپلماسي جدي و سخت ، و رهبري که قدرت هاي بزرگ جهان را متحد کرده است راه بهتري براي راستي آزمايي اين است که ايران به دنبال سلاح هاي هسته اي نيست..
Now that doesn't mean that this deal will resolve all of our differences with Iran. We share the concerns expressed by many of our friends in the Middle East, including Israel and the Gulf states, about Iran's support for terrorism and its use of proxies to destabilize the region.
اما اين حرف به معناي آن نيست که اين توافق همه مشکلات ما را با ايران حل و فصل خواهد کرد
ما هم همان نگراني هايي را داريم که بسياري از متحدان ما در خاورميانه، از جمله اسرائيل و کشورهاي خليج (فارس) ابراز کرده اند، نگراني ها درباره حمايت ايران از تروريسم و استفاده اين کشور از عوامل نيابتي براي بي ثبات کردن منطقه.
But that is precisely why we are taking this step, because an Iran armed with a nuclear weapon would be far more destabilizing and far more dangerous to our friends and to the world.
اما دقيقا به همين دليل است که ما اين گام را برداشته ايم. زيرا ايران مسلح به سلاح هسته اي قدرت بسيار بيشتري براي بي ثبات کردن منطقه خواهد داشت و براي دوستان ما و جهان بسيار خطرناک تر خواهد بود.
Meanwhile we will maintain our own sanctions related to Iran's support for terrorism, its ballistic missile program and its human rights violations. We will continue our unprecedented efforts to strengthen Israel's security, efforts that go beyond what any American administration has done before.
در همين حال، ما تحريم هاي خودمان را که در ارتباط با حمايت ايران از تروريسم ، برنامه موشکي بالستيک و نقض حقوق بشر وضع شده اند ادامه مي دهيم. ما به تلاش هاي بي سابقه خود براي تقويت امنيت اسرائيل ادامه خواهيم داد، تلاش هايي که فراتر از هر اقدامي است که دولت هاي قبلي آمريکا انجام داده اند.
And we will continue the work we began at Camp David, to elevate our partnership with the Gulf States to strengthen their capabilities to counter threats from Iran or terrorist groups like ISIL.
However, I believe that we must continue to test whether or not this region, which has known so much suffering, so much bloodshed, can move in a different direction.
Time and again I have made clear to the Iranian people that we will always be open to engagement on the basis of mutual interests and mutual respect. Our differences are real and the difficult history between our nations cannot be ignored. But it is possible to change.
The path of violence and rigid ideology, a foreign policy based on threats to attack your neighbors or eradicate Israel, that's a dead end. A different path, one of tolerance and peaceful resolution of conflict, leads to more integration into the global economy, more engagement with the international community and the ability of the Iranian people to prosper and thrive. This deal offers an opportunity to move in a new direction. We should seize it.
We have come a long way to reach this point: decades of an Iranian nuclear program, many years of sanctions, and many months of intense negotiation.
ما همچنين به کاري که در کمپ ديويد شروع کرديم ادامه خواهيم داد ، يعني ارتقا دادن سطح مشارکت خود با کشورهاي خليج (فارس) و تقويت ظرفيت ها و توانايي هاي آنها براي مقابله با تهديداتي که از جانب ايران يا گروههاي تروريستي مانند داعش متوجه آنهاست. با اين حال، من معتقدم که ما بايد به آزمايش اين بپردازيم که آيا اين منطقه -- که با رنج و مشکلات و خونريزي هاي بسياري مواجه بوده است -- مي تواند در مسير ديگري حرکت کند يا خير. من بارها به مردم ايران تصريح کرده ام که ما بر مبناي منافع متقابل و احترام متقابل هميشه آماده اي تعامل هستيم. اختلافات ما واقعي است و تاريخ دشوار ميان دو کشور را نمي توان ناديده گرفت. اما تغيير امکان پذير است. جاده خشونت و ايدئولوژي انعطاف ناپذير ، سياست خارجي مبتني بر تهديد و حمله به همسايگان يا محو اسرائيل يک بن بست است. يک مسير متفاوت مبتني بر رواداري و حل و فصل مسالمت آميز کشمکش به همگرايي بيشتر با اقتصاد جهاني ، تعامل و مشارکت بيشتر با جامعه بين المللي و توانايي مردم ايران براي برخورداري از رونق و رفاه مي انجامد. اين توافق اين فرصت را فراهم مي کند که در مسير تازه اي حرکت کنيم. ما بايد از اين فرصت استفاده کنيم. ما براي رسيدن به اين نقطه راه درازي را پيموده ايم: دهها سال برنامه هسته اي ايران ، چندين سال تحريم و چندين ماه مذاکرات سخت و فشرده..
من امروز مي خواهم از اعضاي کنگره از هر دو حزب بابت کمک به ما براي اجراي اين تحريم ها که موثر بودن خود را ثابت کردند تشکر کنم. من همچنين مي خواهم از کشورهاي ديگري که به ما در اين تلاش ملحق شدند تشکر کنم
Today, I want to thank the members of Congress, from both parties, who helped us put in place the sanctions that have proven so effective as well as the other countries who joined us in that effort. I want to thank our negotiating partners -- the United Kingdom, France, Germany, Russia, China, as well as the European Union -- for our unity in this effort, which showed that the world can do remarkable things when we share a vision of peacefully addressing conflict. We showed what we can do when we do not split apart.
And finally, I want to thank the American negotiating team. We had a team of experts working for several weeks straight on this, including our secretary of energy, Ernie Moniz. And I want to particularly thank John Kerry, our secretary of state, who began his service to this country more than four decades ago when he put on our uniform and went off to war. He is now making this country safer through his commitment to strong, principled American diplomacy.
History shows that America must lead, not just with our might, but with our principles. It shows we are stronger, not when we are alone, but when we bring the world together. Today's announcement marks one more chapter in this pursuit of a safer and more helpful, more hopeful world.
Thank you. God bless you and God bless the United States of America
مي خواهم از شرکاي ما در مذاکرات، انگليس، فرانسه، آلمان، روسيه، چين و اتحاديه اروپا به علت وحدت ما در اين تلاش ها تشکر کنم که نشان داد زمانيکه رسيدگي صلح آميز به مناقشه ها چشم انداز مشترک ما باشد، چه اقدامات فوق العاده اي در دنيا مي توان انجام داد. ما نشان داديم زمانيکه از يکديگر جدا نباشيم، چه کارهايي مي توانيم انجام دهيم. نهايتاً مي خواهم از تيم مذاکره کننده آمريکايي تشکر کنم. تيم کارشناسان ما، از جمله ارنست مونيز وزير انرژي ما به مدت چند هفته متوالي روي اين مسئله کار مي کرد. همچنين مي خواهم از جان کري وزير امور خارجه کشورمان تشکر کنم که خدمات خود به اين کشور را بيش از چهل سال قبل با پوشيدن يونيوفورم (نظامي) و شرکت در جنگ آغاز کرد. جان کري اکنون با تعهدش به ديپلماسي قدرتمند و اصولي آمريکايي، اين کشور را امن تر مي کند. تاريخ نشان مي دهد آمريکا نبايد تنها با قدرت، بلکه با اصول خود رهبري کند. اين نشان مي دهد قدرت ما، نه در زمان تنهايي بلکه زماني بيشتر است که دنيا را گردهم مي آوريم. بيانيه امروز، فصل ديگري در تلاش ها براي ايجاد دنيايي امن تر و اميدوارتر است.
متشکرم، برکتِ خدا بر شما و بر آمريکا
