ترجمه مطبوعاتی

The secession of South Sudan  

 Secession : جدايي، تجزيه an act or instance of seceding (to withdraw formally from an alliance, federation, or association, as from a political union, a religious organization, etc.)

به دنبال همه پرسي ژانويه گذشته در خصوص جدايي جنوب سودان كه ريشه در موافقتنامه جامع صلح سال 2005 (CPA) دارد، از روز ۹ جولاي ۲۰۱۱  كشور جديد جمهوري سودان جنوبي رسماً به جمع ۱۹۲ كشور ديگر جهان پيوست. سودان جنوبي با داشتن ۶۱۹ هزار كيلومتر مربع و ۲/۸ ميليون نفر جمعيت، با کشورهای اوگاندا، اتيوپي، كنيا،‌اوگاندا، جمهوري آفريقاي مركزي، چاد و ليبي همسايه است. استان نيل عليا كه منابع آبي قابل توجهي را در خود جاي داده است يكي از مهمترين مناطق اين كشور جديد محسوب مي شود. با جدايي جنوب سودان،‌بيش از 70 درصد منابع نفت خام سودان واحد به سودان جنوبي رسيده است و مي تواند در كوتاه مدت مشكلات مالي را براي خارطوم ايجاد كند.

عليرغم شناسايي دولت جديد از سوي خارطوم، موضوعات قابل مناقشه و حساسي بين دو كشور وجود دارد كه مهمرين آن مربوط به منطقه اي به نام Abyei يا ابيه ميشود كه در قسمت وسط مرز دو سودان در جنوب استان كردفان سودان اصلي قرار گرفته است. جداي از وجود منابع نفتي در اين منطقه، جمعيت باديه نشين و صحراگرد اين ناحيه نيز كه مدام در حال حركت هستند و مكان ثابتي ندارند، تعيين حد و مرز اين منطقه را دچار مشكل كرده و چالش بزرگي را بين شمال و جنوب درست كرده است. البته در حال حاضر اين منطقه تحت كنترل سربازان اتيوپيايي است. موضوع ديگر، به بحران آب بازمي گردد. سودان جنوبي كنترل چند مسير آبي مخصوصاً در نيل عليا را در دست دارد و اين موضوع مي تواند در آينده تبديل به اهرم فشار گردد.

نكته ي جالب اين است كه اسرائيل از همان ابتدا از جدايي سودان جنوبي حمايت مي كرد و يكي از نخستين كشورهايي بود كه سودان جمهوري را به عنوان يك كشور به رسميت شناخت

در اين باره برخي رسانه ها ضمن اشاره به طرح بن گوريون مبني بر از نيل تا فرات و اينكه بخشي از سرچشمه نيل در سودان جنوبي است،‌ موضوع طرح از پيش برنامه ريزي اسرائيل را براي تحقق اين شعار مطرح ساخته اند.  براي مثال در مقاله 5 ماه پيش ايرنا به اين موضوع اشاره شده كه بخشهايي از آن در ارتباط با صهيونيستها و سودان جنوبي به شرح زير است:‌ (لينك كامل مطلب ايرنا اينجا)

... با نگاهي به رخدادهايي كه طي چندسال گذشته در منطقه رخ داده است، شاهد آن هستيم كه صهيونيست ها با دامن زدن به اختلاف هاي و كمك به سازمان هاي جدايي طلب كه در مناطق خاصي از جهان فعاليت مي كنند، به دنبال تسلط بر منابع مهم آبي در متطقه است. هم اكنون بلندي هاي جولان را كه منبع اصلي تأمين كننده آب درياچه طبريا و رود اردن است را همچنان در اشغال خود دارد.
همچنين اهميت دو رود كهن منطقه خاورميانه يعني نيل و فرات براي رژيم صهيونيستي را به وضوح از قرار دادهاي امضا شده تل آويو با تركيه براي خريد آب فرات از سرچشمه هاي آن در تركيه به خوبي مي توان درك كرد. ...
اين رژيم جعلي طرح آرماني خود را در قاره سياه نيز پيگيري مي كند. تفرقه افكني و ايجاد آشوب هايي در برخي از كشور هاي آفريقايي مانند سودان از آن جمله است. براساس گزارش هاي رسيده از جنوب سودان صهيونيست ها با فرستادن تعداد زيادي از فرستادگان خود به منطقه جنوب سودان تلاش كردند تا به مردم فقير اين منطقه از جهان بقبولانند كه در صورت جدايي از سودان وضعيت بسيار بهتري خواهندداشت.
برخي از رسانه هاي صهيونيستي هم از مشخص شدن نامزدهاي احراز پست سفارت اسرائيل در جنوب سودان سخن گفته اند.
به اعتقاد كارشناسان دو عنصر اصلي منابع انرژي و منابع آبي دو مسئله محوري هستند كه اسرائيل را واداشته تا توجه ويژه اي به منطقه جنوب سودان داشته باشد.
اگرچه منابع نفتي جنوب سودان مي تواند براي بسياري از كشورها وسوسه انگيز باشد اما بي ترديد براي اسرائيل منابع آبي و تسلط بر آنها_آن هم درآفريقا_ چيزي نيست كه بتواند از آن چشم پوشي كند.
برخي از كارشناسان معتقدند تلاش هاي صورت گرفته براي جدايي جنوب سودان فاز دوم طرح تسلط بر 'نيل تا فرات' بعد از اشغال عراق توسط آمريكا است. سناريويي كه اكنون براي سودان تدارك ديده شده تنها اين كشور را تحت الشعاع خود قرار نخواهد داد بلكه ناآرامي هاي بزرگي تبديل مي شود كه تمامي منطقه شمال آفريقا را هم تحت تأثير خود قرار خواهد داد.