ترجمه مطبوعاتی

خانم اليزابت روبين (Elisabeth Rubin) روزنامه نگار و مقاله نويس آمريكايي (او خواهر شوهر كريستين امان پور است.) روزنامة نيويورك تايمز ، مقاله اي را تحت عنوان فرقه ايراني و دوستان آمريكايي آن منتشر كرد كه در آن به افشاگري حمايتهاي كوركورانة برخي از مقامات امريكايي از گروهك مجاهدين خلق و تلاش آنها براي خارج ساختن نام گروه از فهرست گروههاي تروريستي آمريكا پرداخته است.

وي همچنين ماهيت ضد انساني اين گروهك را در قالب توصيف بازديد وي از اردوگاه اشرف در سال 2003 و اشاره به ديدار با انسانهاي مسخ شده آنجا و همچنين همدستي و مشاركت گروهك رجوي در سركوب مردم عراق و جنگ عليه هموطنان ايراني خود تشريح شده است.

وي در سال 2003 نيز مقالۀ مفصلي در خصوص بازديد خود از اردوگاه اشرف تحت عنوان "فرقه ي رجوي" نوشته است. همچنين مصاحبه وي در خصوص مقاله اخيرش را مي توانيد در اينجا گوش كنيد (نرجمه ي مصاحبه در ديپلماسي ايراني هم اينجا).

فرقه ايراني و دوستان آمريكايي آن An Iranian Cult and Its American Friends

A FEW weeks ago I received an e-mail from an acquaintance with the subject line: Have you seen the video everyone is talking about?   I clicked play, and there was Howard Dean, on March 19 in Berlin, at his most impassioned, extolling the virtues of a woman named Maryam Rajavi and insisting that America should recognize her as the president of Iran. Mr. Dean’s Speech stunned me…

چندهفته پيش ايميلي را با موضوع " آيا اين ويدئو را كه همه از آن صحبت مي كنند، ديده اي؟"  از يكي از آشنايان دريافت كردم. (پيوند)‌آن را باز كردم، مربوط به سخنراني هوارد دين (سياستمدار آمريكايي و فرماندار سابق ورمونت) در تاريخ 19 مارس در برلين بود، كه در نطقي بسيار احساسي و تحريك برانگيز، به صورت اغراق آميزي از  فضائل زني به نام مريم رجوي صحبت كرده و اصرار مي كرد كه آمريكا بايستي او را به عنوان رئيس جمهور ايران بشناسد.  

Mr. Dean’s speech stunned me. But then came Rudolph W. Giuliani saying virtually the same thing. At a conference in Paris last December, an emotional Mr. Giuliani told Ms. Rajavi, “These are the most important yearnings of the human soul that you support, and for your organization to be described as a terrorist organization is just simply a disgrace.” I thought I was watching The Onion News Network. Did Mr. Giuliani know whom he was talking about?

 سخنان دين مرا شوكه كرد. اما بعد از آن سخنان مشابه  رودولف گيلياني را در يك كنفرانس در دسامبر گذشته در پاريس  مشاهده كردم. آقاي گيلياني احساساتي به خانم رجوي گفت " اينها ازمهمترين تمايلات روح بشري هستند كه شما از آن حمايت ميكنيد، و اينكه سازمان شما به عنوان يك سازمان تروريستي توصيف شود يك فضاحت (براي امريكا) است. همانطور كه مشغول تماشاي شبكه خبري ONION بودم، فكر ميكردم آيا آقاي گيلياني مي داند در مورد چه كسي صحبت مي كند؟‌

توضیح: "The Onion News Network" اشاره دارد به یک سایت اینترنتی که در آن اخبار مضحک یا تمسخر آمیز که فاقد هر گونه صحت وسقمی است گزارش می شود و یا در آن اخبار واقعی به تمسخر گرفته می شوند که تنها جنبه سرگرمی دارد.    با سپاس فراوان از نوید برای ترجمه و توضیح آن. 

Evidently not. In fact, an unlikely chorus of the group’s backers — some of whom have received speaking fees, others of whom are inspired by their conviction that the Iranian government must fall at any cost — have gathered around Mujahedeen Khalq at conferences in capitals across the globe.

مسلماً نه. در حقيقت، جمع ناهماهنگ حاميان گروه – برخي از آنها حق سخنراني دريافت كرده اند و برخي ديگر به خاطر اعتقاد به اينكه حكومت ايران به هر قيمتي كه هست بايد سرنگون شود -  در كنفرانسهاي مجاهدين خلق در پايتختهاي مختلف جهان حضور مي يابند.

This group of luminaries includes two former chairmen of the joint chiefs of staff, Gens. Hugh H. Shelton and Peter Pace; Wesley K. Clark, the former NATO commander; Gen. James L. Jones, who was President Obama’s national security adviser; Louis J. Freeh, the former F.B.I. director; the former intelligence officials Dennis C. Blair and Michael V. Hayden; the former New Mexico governor Bill Richardson; the former attorney general Michael B. Mukasey, and Lee H. Hamilton, a former congressman who was co-chairman of the 9/11 Commission.

اين گروه از شخصيتهاي مطرح، شامل ژنرال هوق شلتون و ژنرال پيتر پِيس دو رئيس سابق ستاد مشترك، ، ويسلي كلارك، ژنرال جيمز جونز فرمانده سابق نيروهاي ناتو كه مشاور امنيت ملي اوباما بود، اوئيس فري مدير سابق اف بي آي، دنيس بلير و مايكل هايدن دو مقام سابق اطلاعاتي، بيل ريچاردسون فرماندارسابق ايالت نيومكزيكو، مايكل موكاسي دادستان كل سابق، و  آقاي لي هيملتون عضو سابق كنگره كه يكي از دو رئيس كميسيون يازده سپتامبر بود، مي باشند.

Indeed, the Rajavis and Mujahedeen Khalq are spending millions in an attempt to persuade the Obama administration, and in particular Secretary of State Hillary Rodham Clinton, to take them off the national list of terrorist groups, where the group was listed in 1997. ..

در حقيقت، رجوي و مجاهدين خلق، ميليونها دلار صرفِ تشويق مقامات دولت اوباما به ويژه هيلاري كلينتون وزير خارجه كردند تا نام گروه آنها را كه در سال 1997 در فهرست گروههاي تروريستي قرار گرفته بود، از آن خارج سازند. ..

نويسنده در ادامة مقاله مشاهدات خود در سال 2003 از كمپ اشرفرا توضيح داده و پيرامون ماهيت اين گروهك  افشاگري مي كند:  

When I arrived at Camp Ashraf, the base of the group’s operations, in April 2003, I thought I’d entered a fictional world of female worker bees. Everywhere I saw women dressed exactly alike, in khaki uniforms and mud-colored head scarves, driving back and forth in white pickup trucks, staring ahead in a daze as if they were working at a factory in Maoist China. I met dozens of young women buried in the mouths of tanks, busily tinkering with the engines. One by one, the girls bounded up to me and my two minders to recite their transformations from human beings to acolytes of Ms. Rajavi.

وقتي كه به اردوگاه وارد شدم، احساس كردم كه وارد يك دنياي مجازي زنبورهاي كارگر زن شده ام. هرجا را كه نگاه ميكردم، زناني با يونيفورمهاي خاكي رنگ يكسان و روسري هاي گِلي رنگ با وانتهاي سفيد در رفت و آمد بودند را مي ديدم. آنها به نقطه اي خيره شده بودند تو گويي در يك كارخانة  چين زمان مائو  مشغول به كار هستند. من چندين زن را در داخل تانكها مشاهده كردم كه مشغول تعمير كردن (ور رفتن)  به موتور تانكها بودند. آنها يكي يكي نزد من و دو مراقبم مي آمدند تا به تعريف نحوه تطور خود  از بشر به تابعين مريم رجوي بپردازند. 

At Camp Ashraf, 40 miles north of Baghdad, near the Iranian border, 3,400 members of the militant group reside in total isolation on a 14-square-mile tract of desert land. Access to the Internet, phones and information about the outside world is prohibited. Posters of Ms. Rajavi  abound. Meanwhile, she lives in luxury in France; her husband has remained in hiding since the United States occupied Iraq in 2003.

 در اردوگاه اشرف در چهل مايلي بغداد، نزديك مرز ايران، 3400 عضو گروه ستيزه جو در محدوده 14 مايل مربعي از زميني بياباني در انزواي مطلق به سر مي برند. دسترسي به اينترنت، تلفن و ارتباط با جهان خارج  ممنوع است. پوسترهاي مريم رجوي  به وفور به چشم مي خورد. اين در حالي است كه وي زندگي مرفهي در فرانسه دارد و شوهرش از زمان اشغال عراق توسط امريكا در سال 2003 در اختفا به سر مي برد.

During the Iran-Iraq war in the 1980s, the group served as Mr. Hussein’s own private militia opposing the theocratic government in Tehran. For two decades, he gave the group money, weapons, jeeps and military bases along the border with Iran. In return, the Rajavis pledged their fealty.

 در طي جنگ ايران – عراق در دهة 1980، گروه مذكور به عنوان گروه شبه نظامي صدام حسين عليه حكومت مذهبي ايران فعاليت مي كرد. وي براي دو دهه،‌  پول، اسلحه، جيپ و پايگاه نظامي در امتداد مرز با ايران در اختيار آنها مي گذاشت. در مقابل گروه رجوي  ابراز وفاداري خود را نشان دادند.  

 In 1991, when Mr. Hussein crushed a Shiite uprising in the south and attempted to carry out a genocide against the Kurds in the north, the Rajavis and their army joined his forces in mowing down fleeing Kurds.

 در سال 1991، زماني كه صدام حسين قيام شيعيان در جنوب را درهم شكست و تلاش كرد تا نسل كشي كردها را در شمال به راه اندازد، گروه رجوي و ارتش آن ، در قلع و قمع كردهاي فراري به نيروهاي او پيوستند.

 Ms. Rajavi told her disciples, “Take the Kurds under your tanks, and save your bullets for the Iranian Revolutionary Guards.” Many followers escaped in disgust. So the Rajavis then began preying on Iranian refugees and asylum seekers in Europe to fill their ranks. The Rajavis promise them salaries, marriage, family, freedom and a great cause — fighting the Iranian government. Then the unwitting youths arrive in Iraq.

مريم رجوي  به  مريدان خود دستور داد "‌كردها را زير تانكهاي خود له كنيد و گلوله هاي خود را براي سپاه پاسداران انقلاب ايران نگاه داريد. در نتيجه  بسيلري از اعضاي اين گروه با حالت بيزاري از اين گروه جدا شدند ( فرار كردند). از آن زمان به بعد گروه رجوي به دنبال شكار ايرانيان مهاجر و يا كساني كه به دنبال درخواست پناهندگي در اروپا بودند پرداخت تا بتواند جاي آنهايي كه رفته اند را پر نمايند.

 After the Iran-Iraq war, Mr. Rajavi orchestrated an ill-planned offensive, deploying thousands of young men and women into Iran on a mass martyrdom operation. Instead of capturing Iran, as they believed they would, thousands of them were slaughtered, including parents, husbands and wives of those I met in Iraq in 2003.

 پس از جنگ ايران – عراق، هدايت يك تهاجم بدون طراحي مناسب را بر عهده گرفت و هزاران نفر از مردان و زنان جوان را براي عمليات اعزام كرد. بجاي تسخير ايران، هزاران نفر از آنها از جمله والدين، شوهران و همسران كساني كه من در 2003 در عراق ملاقات كردم، كشته شدند.   

Friendships and all emotional relationships are forbidden. From the time they are toddlers, boys and girls are not allowed to speak to each other. Each day at Camp Ashraf you had to report your dreams and thoughts.

دوستي و تمام روابط احساسي ممنوع است. كه دختران و پسران از زماني كه كودك نوپا هستند، اجازه  صحبت با يكديگر را ندارند. هر روز در اردوگاه اشرف بايستي رويا ها و افكار خود را گزارش كنند.

If a man was turned on by the scent of a woman or a whiff of perfume, he had to confess. Members had to attend weekly ideological cleansings in which they publicly confessed their sexual desires. Members were even forced to divorce and take a vow of lifelong celibacy to ensure that all their energy and love would be directed toward Maryam and Massoud.

اگر مردي به خاطر بوي يك زن يا رايحة عطر به سمت زني تمايل پيدا كند، او بايد كارش را  اعتراف كند. اعضا هر هفته در كلاسهاي شستشوي مغري ايدئولوژيك كه طي آن در جلوي سايرين نسبت به خواسته هاي جنسي خود اعتراف مي كنند، حضور مي يابند. اعضا براي اطمينان از اينكه انرژي و عشق آنها از مريم و مسعود منحرف نشود، حتي مجبور به طلاق و مجردي مادام العمر مي شوند.

Mr. Hamilton and Generals Jones and Clark have been paid speakers’ fees by front groups for Mujahedeen Khalq and have spoken in support of the group in public conferences. They claimed ignorance of how the group treated its members. “I don’t know a lot about the group,” Mr. Hamilton told me over the phone last week. But in 1994, when he was chairman of the House Foreign Affairs Committee, Mr. Hamilton received a report describing the group as a violent cult with a distinct ideology synthesizing Marxism and messianic Shiism.

 به هاميلتون و ژنرال جونز و كلارك به خاطر سخنراني هاي خود دستمزد پرداخت شده است و آنها در حمايت از اين گروه كنفرانسهاي عمومي برگزار كرده اند. هاميلتون هفته پيش در تماس تلفني گفت من چيز زيادي در مورد گروه نمي دانم. اما در سال 1994، زماني كه او رئيس كميته امور خارجي كاخ سفيد بود، گزارشي را دريافت كرد كه اين گروه را به عنوان يك فرقه خشن با ايئولوژي مشخصي كه آميزه هاي ماركسيستي و شيعه دارد معرفي كرده بود.

A 2004 F.B.I. report on the group detailed a joint investigation by the American and German police, which revealed that the group’s cell in Cologne, Germany, had used money from a complex fraud scheme to buy military equipment. The group used children with multiple identities to claim multiple benefit checks from the German government. Evidence also showed that the group had obtained money in Los Angeles to purchase GPS units to increase the accuracy of planned mortar attacks on Tehran.

در گزارش سال 2004 FBI مربوط به جزئيات تحقيق مشترك پليس آلمان و آمريكا آمده است شبكه هاي گروهك در كلن با پرداخت پول، از جعل پيچيده تا خريد ادوات نظامي را انجام مي داده است. همچنين در اين گزارش افشا شده است كه گروهك پول را از لوس آنجلس دريافت مي كرده و تجيهزات GPS را براي افزايش دقت حملات مرگبار طراحي شده در تهران خريداري مي كردند.

It is possible that such plots do not bother General Jones and other supporters of the group. But Iraq will no longer tolerate its presence. Its government wants the Mujahedeen Khalq out of the country by the end of the year. In April, Iraqi forces attacked Camp Ashraf. General Jones and other supporters of the group were outraged.

اگرچه چنين توطئه هايي ممكن است زحمتي براي ژنرال جونز و ديگر حاميان اين گروه ايجادنكند، اما عراق بيش از اين حضور آنها را تحمل نخواهد كرد. دولت عراق مي خواهد مجاهدين خلق تا آخر سال از آن كشور خارج شوند. در ماه آوريل، نيروهاي عراقي به اردوگاه اشرف حمله كردند. ژنرال جونز و ديگر حاميان گروه  از اين اقدام عراق سخت عصباني شدند.

 A 2009 RAND Corporation study found that up to 70 percent of the group’s members there might have been held against their will. If the group’s American cheerleaders cared for those at the camp half as much as they did for the Rajavis, they would be insisting on private Red Cross visits with each man and woman at Camp Ashraf.

به موجب تحقيق موسسه RAND نزديك به 70 درصد اعضاي گروه در اردوگاه اشرف ممكن است عليرغم ميل خود در آنجا نگاه داشته شده باشند. اگر حاميان آمريكايي گروه نصف توجهي را كه به رجوي داشتند، به كساني كه در اردوگاه ساكن هستند، توجه مي كردند، آنها بر ديدار خصوصي صليب سرخ با يكايك مردان و زنان اردوگاه اشرف اصرار مي كردند.  

American officials who support the group like to quote the saying, “The enemy of my enemy is my friend.” By this logic, the group’s opposition to the Tehran theocracy justifies American backing. But there is another saying to consider: “The means are the ends.”

          مقامات آمريكا كه از گروه حمايت مي كنند تمايل دارند اين ضرب المثل را نقل كنند كه  "دشمن، دشمن من مي‌تواند دوست من باشد" اين منطق،توجيه گر حمايتهاي امريكا است. اما ضرب المثل ديگري نيز وجود دارد كه مي گويد هدف وسيله را توجيه مي كند.

As a senior State Department official told me, “They are the best financed and organized, but they are so despised inside Iran that they have no traction.” Iranian democracy activists say the group, if it had had the chance, could have become the Khmer Rouge of Iran.

همانطور كه يك مقام ارشد دولتي امريكا به من گفت، آنها به بهترين شكل تأمين مالي و سازماندهي مي شوند، اين درحالي است كه آنها در داخل ايران بسيار مورد تنفر مردم بوده و از هيچ جذابيتي (پايگاهي)  برخوردار نيستند. فعالان دمكراسي ايران مي گويند در بهترين شرايط و در صورتي كه شانسي مي داشتند،  مي توانستند خمرهاي سرخ ايران شوند.

 “They are considered traitors and killers of Iranian kids,” said the official, who spoke on the condition of anonymity because the Mujahedeen Khalq’s status on the terrorist list is under review. “They are so unpopular that we think any gesture of support to them would disqualify and discredit us as being interested in democratic reform.”

يك مقام رسمي كه بخاطر اينكه وضعيت مجاهدين خلق در فهرست تروريستي در حال بررسي است،  نخواست نامش فاش شود گفت آنها به عنوان خائنين و قاتلين كودكان محسوب مي شوند. آنها آن قدر غير مردمي هستند كه من فكر ميكنم ژست حمايت از آنها موجب عدم صلاحيت و از بين رفتن اعتبار ما به عنوان كشوري كه علاقمند به اصلاح دموكراتيك  است، گردد.

If the group is taken off the terrorist list, it will be able to freely lobby the American government under the guise of an Iranian democracy movement. Recent history has shown that the United States often ends up misguidedly supporting not only the wrong exile groups in the Middle East, but the least relevant ones. We cannot afford to be so naïve or misguided again.

اگر آنها از ليست تروريستي خارج شوند، قادرخواهند بود پشت نقاب جنبش دموكراسي ايران آزادانه با حكومت آمريكا لابي كنند.  تاريخ اخير نشان داده است كه ايالات متحده اغلب در حمايت از گروههاي مخالف تبعيدي گمراه مي شود . ما نمي توانيم  ابله در نظر گرفته شويم و يا دوباره بد راهنمايي شويم.