در صفحه ۱۷روزنامه هرالد تريبون روز چهارشنبه ۲۲ آوريل، مطلبي تحت عنوان كتابخانه ديجيتالي پلي بين نسلها و قاره ها توجهم را جلب كرد. خلاصه مطلب به اين شرح است:
يونسكو با همكاري كتابخانه كنگره امريكا پروژه كتابخانه ديجيتالي جهان شامل ۱۲۵۰ كتاب، نقشه و شاهكارهاي هنري فرهنگي نقاط مختلف دنيا را به صورت آن لاين از روز سه شنبه (۲۱ آوريل۲۰۰۹) اول ارديبهشت د رمحل ساختمان يونسكو در پاريس افتتاح كرد. اين پروژه با هدف تقويت درك متقابل بين فرهنگها و ملتها طراحي شده است.
بسياري از نسخ موجود در اين كتابخانه ديجيتالي از نظر تاريخي داراي اهميت و ارزش فراواني هستند. از ديگر ويژگيهاي اين كتابخانه، قابليت جستجو بر اساس منطقه جغرافيايي و زماني (قرون مختلف) است.
چيز ديگري كه در اين كتابخانه بسيار جلب توجه ميكند، وجود نقشه هاي قديمي از خليج فارس مربوط به صدها سال پيش است. از جمله در نقشه ” سه كشور عربي“ نام خليج فارس به وضوح در شمال اين كشورها درج گرديده است. در نقشه اي با نام ” تركيه عرب و پرسيا“ و همچنين نقشه ديگري با نام ”ايران و كشورهاي مجاور“ در كتاب تاريخ پرشيا اثر جان مالكوم، نام خليج فارس جلوه گر است.
در خصوص نسخ خطي مربوط به ادبيات و فرهنگ ايران زمين، مي توان با جستجوي نام ايران، تعداد ۲۱ اثر از تاريخ، فرهنگ نگارش و شعر و ادبيات فارسي را يافت كه در خصوص هريك از آنها توضيحات مشروحي به زبان انگليسي ارائه شده است. تعداد ۳۰كتابخانه ملي از سراسر دنيا تعدادي از اثرهاي موجود خود را به صورت ديجيتالي جهت استفاده در اين مجموعه ارائه كرده اند.
اما در اينجا يك نكته منفي و قابل تأملي نيز وجود دارد:
متاسفانه كتابخانه ملي ايران يا سازمان فرهنگي ديگري در اين پروژه مشاركت نداشته است. اين درحالي است كه مشاركت اعراب به حدي بوده است كه از ۱۵۷ اثر موجود در بخش منطقه خاورميانه و شمال آفريقا تعداد ۱۴۱ اثر مربوط به كشورهاي مصر،عراق، عربستان، يمن، عمان، امارات، كويت و قطر؛ ۱۲ اثر مربوط به تركيه و ۱۵ اثر مربوط به ”اسرائيل“ است. نسخه هاي مربوط به ايران هم از صدقه سر مطالب ارسالي ديگر كتابخانه ها در اين كتابخانه راه يافته است. اميدواريم كه مسئولين فرهنگي كشور به خود بيايند و اينگونه فرصتها را از دست ندهند. هنوز دير نيست. اميدوارم هرچه سريع تر اين اقدام صورت گيرد. تا از اين فرصت گرانبها جهت نشان دادن فرهنگ و ادبيات ايران زمين حداكثر بهره برداري انجام گيرد.
